افغانستان کشوریست که همواره درمعرض مداخلات وتهاجمات گستردۀ قدرت های متخاصم نظامی وفرهنگی دنیاومنطقه قرارداشته که ازرهگذرآن نابسامانی های فراوان را تجربه وازتأثیرات زیانبارناشی ازسیاست های تفرقه براندازعوامل بیرونی وبیگانه رنج برده است،میزان این مداخلات ازدیری بدین سوولااقل درطی سه دهۀ اخیرافزایش فزاینده داشته وقدرت های خارجی گاهی با همد ستی عمـال داخلی وگاهی غیرازآن باهرانگیزۀ پیوسته به این کشورتاخته وغرض نفوذ واستحکام پایه های قدرت شان به هرشیوه ووسیلۀ ممکن متوسل شده اند.

لهذاپیگیری پیوسته استراتیژی مداخله گرایی به ویژه ازجانب کشورهای همسایه به منظوردستیابی به اولویت های مورد نظرشان ازیک طرف ومنازعه تقسیم قدرت فی مابین گروه های قدرت طلب داخلی ازجانب دیگرموجب گسترش دامنۀ جنگ درنقاط مختلف کشور،نا بودشدن تمامی زیربناها وساختارهای اقتصادی وبروزبحران قومی گردیده،فرایند ناخواستۀ این تنش ها علیرغم آنکه کلیه ارزش ها وداشته های فرهنگی اقتصادی و... رانابود وامنیت وآرامش جامعه رابه بادفنا داده همچنان بحران آفرید وفجایع انسانی رابه بارآورد.

کذاتداوم جنگ های داخلی براساس تفکربرتری جويي قومی ،لسانی ومذهبی برآیند بارزسیاست های مداخله گرایانه ومغرضانۀ دشمنان این وطن بود تبعات ناشی ازاین نوع رفتارهای سیاسی ضمن آنکه به تشدید خصومت ها وتفرقه های شدید مذهبی ،زبانی ونژادی منجرگردید همچنان روند این رویارویی ها زمینۀ استفاده سیاست های استعماراجانب رافراهم ساخت بنابرین ،اين که قدرت های بیگانه دربسط وگسترش تعلقات قومی، گرایشات تند مذهبی نقش به سزای داشته اند.

حقیقت ایست که بر همگان واضح است. زیرا تلاش آنان همواره بر این بوده تا با استفاده از اختلافات بین اقوام و مذاهب، تضادها و تعارضات را هرچه بیشتر تقویت نموده و از این طریق به اهداف و خواسته های مورد علاقۀ شان نايل آیند؛ چنانچه حاکمیت چند سالۀ نظام افراطی طالب که معلول تلاش های شوم جنگ سازان و استراتیژیست های نظامی کشور پاکستان بود و مسؤولیت پیگیری منافع آنان را به عهده داشتند دلیل بر این گفته می باشد آنان به منظور دستیابی به اهداف و خواسته های باداران شان وحشت آفریدند و به جنایات و تعدی های ظالمانه متوسل شدند ضمناً تحمیل انواع محدودیت ها و ممنوعیت های بدون توجیه بالای مردم و مجازات نمودن آنان براساس تبعیضات قومی و لسانی، قتل و کشتار دسته جمعی و پاکسازی قومی از کارنامه های بارز آن بود.

به هر ترتیب پس از درهم شکسته شدن طالبان از افغانستان و ایجاد انگیزه ها و عزم جمعی در انجام اصلاحات زیربنایی و حرکت دریک مسیر نوین به منظور احیای مجدد ساختارهای فروریخته این کشور و جستجوی راهکار های مؤثر در زمینه حل و فصل معضلات اساسی آن، تاریخ این کشور ورق خورد و فرصت های جدیدی در خصوص طرح اندیشه ها و دیدگاه ها در مورد حل بحران افغانستان و گذار به دورانی که در آن صلح و ثبات مطمئن تأمین باشد فراهم گردید و به همین گونه پس از رویکار آمدن دولت منتخب مردم و موفقیت نسبی در امر برقراری امنیت و ثبات، این کشور دستخوش تغییرات و دگرگونی های بنیادین در زمینه های مختلف گردید و دراین روند مردم امیدوار بودند تا آرزوهای دیرینۀ شان که عبارت از تحقق عدالت و برابری در سایۀ تأمین صلح و ثبات سراسری بود جامۀ عمل بپوشد.

اما واقعیت اینست که این خوشبینی زودگذر دیری نپائید زیرا ایجاد فضای رعب و ترس از طریق دهشت افگنی و ترور این آرزوها را نقش بر آب ساخت جنگجو یان طالب و القاعده با مشارکت جنگسازان بیرونی در امر سازماندهی و هماهنگ سازی فعالیت های تروریستی و دهشت افگنانه و تشدید جو بی اعتمادی در گوشه و کنار کشور چالش های مهمی را فرا راه برقراری امنیت و ثبات دراین کشور قرار داده است.

بنابرین در شرایط کنونی مسأله تأمین صلح، ثبات، آرامش، امنیت و مبارزه جدی علیه بقایای تروریست های طالبی و القاعده از اولویت های عمدۀ مردم و دولت می باشد، هرچند که دولت جمهوری اسلامی افغانستان با اتخاذ راهبردهای مؤثر نظامی مبنی بر برگرداندن ثبات و آرامش سراسری و تلاش در راستای شناسایی کلیه عوامل ناامنی ها و بدامنی ها در کشور مصمم است اما با آنهم وضعیت امنیتی همه روزه به گونه های مختلف به چالش گرفته مي شود.

بنابرین اصل مهم اینست که تمامی شهروندان به ویژه آناني که ظاهراً تحت نام جهاد و در واقع بر قتل و کشتار برادران هموطن و برهم زدن امنیت و آرامش مردم کمر بسته اند با درس گیری از تجارب گذشته و درک اين که جنگ ویرانگر و تباه کننده است و پیامدهای ناشی از آن پیشرفت و ترقی این کشور را متأثر می سازد با یک نگرش هوشمندانه به اين که بانیان و حامیان ادامه جنگ در افغانستان؛ دشمنان واقعی آن اند. و پیروزی، پیشرفت و توسعه سیاسی و اجتماعی تنها در سایۀ صلح و همزیستی مسالمت آمیز میسر است از جبهه گیری های غیر ملی و اعمـال تروریستی غیر انسانی که منجر به کشته و زخمی شدن انسان های بی گناه می گردد دست بردارند؛ از همه بهتر مهمتر اين که دین مبین اسلام بر اتفاق، همبستگی و برادری بین مسلمانان تأکید نموده است بنابرین قتل یک برادر مسلمان و هموطن بدون هیچگونه موجب شرعی نه تنها مبنای شرعی ندارد بلکه با هیچ قاعدۀ دیگری هم توجیه نمی گردد، لذا خوبست با توجه به اين که افغانستان خانۀ مشترک تمام شهروندان آنست دریک مساعی مشترک؛ با فعالیت های سازنده و دوامدار خویش در امر تأمین صلح و ثبات پایدار، بازسازی، توسعۀ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مؤثر واقع شده و از استقلال و تمامیت ارضی کشور خویش در برابر تهاجمات ناروایی اجانب پاسداری و حراست بعمل آوریم، تا باشد یک فردای مطمئن و توأم با سعادت و خوشبختی را برای مان رقم زنیم.