امسال درشرایطی به استقبـال هشت مارچ، روز همبستگی بین المللی زن مي رويم که زنان قهرمان افغانستان به ويژه دختران جوان و زنان آگاه در نبرد علیه بی عدالتی های مرد سالاری در حـالت ناگوار قرار دارند. هیچ اقدام و هیچ نهاد تا کنون نتوانسته فریاد و فریاد های خاموش به گلو خفته آزادی خواهانه و برابری طلبانه آنها را در وضعیت موجود صادقانه همکاری نماید . رژیم موجود از ترس گسترش اعتراضات داخلی و خارجی برای مرعوب کردن زنان دست به تبلیغات میان تهی و بی نتیجه می زند . تجاوز جنسی،سوزاندن و پیکرهای به خون آغشته ، شلیک گلوله ها به سوی زن ها و قمچین زدن ها در ولایت غور آن هم به دست حکام و ده ها جنایت دیگر و به خاک افگندن و آزار و به بند کشیدن صدها زن، جلوگیری از مبارزات عادلانه زنان علیه نظام مردسالار که صداي دروازه اش بر تبعیض و ستم جنسیتی و استثمار وحشیانه طبقاتی و مرد سالاری قبیله گرایی می چرخد.

اما مقوله تبعیض زن درجامعه افغانی دریک، دو و یا چند نکته خلاصه نمی شود. " وجود زن" از لحظه ای که متولد مي شود تا هنگامی که رخت ازجهان می بندد، باید درمورد بی اهمیت ترین مسأله روزمره گرفته تا مهمترین چرخش ها درزنده گي خصوصی و اجتماعی اش از " الگوی" که برایش بریده ودوخته اند، پیروی نماید. یعنی زن اسیر در خانه بدون آن که فرمان بر دارد و حق اظهار نداشته باشد زمامداران و سخن پردازان رژیم موجود و رژیم های گذشته نوچه های اناث شان، در همان وقت و مسؤولان کنونی تا هنوز تأکید دارند که ما والاترین مقام را به زن بخشیده ایم، من نمی دانم چه بخشیده اند که می سوزند و می سازند . آخر در کدام کشور جهان سراغ دارید که شخصیت ها و دولتمردان دست اول کشورتنها در لفظ به " الگوی" زن اهمیت بدهند و هم و "غمشان شوند "،اما این دید که زن" بـالقوه" سرچشمه گناه وفساد به نزد نا بخردان حساب می شود دیگر چه معنی دارد که بعضی ها هنوز علیه زنان دست به اعمـالي می زنند که چند گام از قرون وسطی جلو تر اند.

زنان افغان و به طورکلی زنانی که درجوامع مرد سالاری و قبیلوی زنده گي مي کنند نه تنها درمعرض نابرابری و تبعیض طبقاتی و پی آمد های اجتماعی مرتب از آن قراردارند، بلکه ازآن نظر شایان توجه خاصی هستند که درسیستم و نظامی زنده گي مي کنند که بدون مبـالغه بر " آپارتاید جنسی" و جنسی گرایی استوار است. ستون ها وارکان این آپارتاید جنسی برقانون گذاری کشور، برنظام موجود وبرفرهنگ وسنت های به شدت واپسگرای فيودالی ومردسالاری بنا گردیده است. این روبنا و فرهنگ های پوسیده راملت های دیگر کوشیدند با انقلابات بورژوایی 200 سال پیش به زبـاله دان تاریخ بسپارند. زمامداران بسر قدرت درکشورما، پس مانده های فسیل شده آن را از اعماق قرون وسطا بیرون کشیده اند واصراردارند آن را به جامعه ای حقه کنند که سیستم اقتصادی سرمایه داری شاخص روابط تولیدی آن می باشد. این ناسازگاری و تناقضات اجتماعی طبیعتاً درصحنه سیاست افغانستان نیز منعکس مي گردد. رژیم برای حل این تناقضات پلان عملی و صداقت کاری ندارد، سیاست سرکوب و ضد زن درکشور ما و عملکرد های نهاد های حقوقی زن تا کنون هر گز نتایج سود مند را که از بی عدالتی های قبیله سالاری در مورد تلف شدن حقوق زن جلو گیری کند نه دیده ایم .

امسال درشرایطی روز جهانی زن فرا می رسد که درکشورهای پیشرفته و درحـال رشد نیز زنان اولین قربانیان بحران و رکود اقتصادی بوده اند. وضع زنان درسایر کشورهای بحران زده سرمایه داری وموقعیت شان در زمینه های روبنایی و زیر بنایی جامعه چون بهداشت و خدمات بهداشتی ، آموزش و پرورش، کار و حرفه، حقوق مدنی و جایگاه اجتماعی و سیاسی فرهنگی .... برابری و مساوات میان زن و مرد نه تنها جامه عمل به خود نپوشیده است، بلکه گرایش به پيشرفت نیز دارد. تعرض به حقوق زنان درجوامع پیشرفته صنعتی از ماهیت نظام های سرمایه داری وغیر سرمایه داری و اندیشه های بنیاد گرایی برمی خیزد.

تاریخ نشان داد که سرمایه داری جهانی که با لباس ترقی و پیشرفت و با پرچم " برابری و آزادی" وارد صحنه تاریخ شد نتوانسته و نخواهد توانست مسأله زن را پاسخگو باشد. زن تنها درجامعه ای می تواند یک انسان و عضو برابر جامعه عرض اندام کند که مناسبات بهره کشی و استثماری درآن جامعه برافتاده و فرهنگ و سنت های واپسگرا جای خود را به فرهنگی بدهد که بستری باشد برای شکوفای معنوی مردان و زنان . تنها با بر انداختن جامعه طبقاتی مرد سالاری و قبیله گرا می توان به این وضع پایان بخشید. آزادی زنان و تساوی کامل حقوق آنان با مردان جز با دست تواناي عدالت امکان پذیر نیست. آزادی واقعی زن درگرو پیروزی مبارزات بر حق و متداوم همه آزادی خواهان نهفته است.

در حـالي که این روز تاریخی را به زنان شجاع و مبارز آزادیخواه افغانستان تبریک و تهنیت می گویم باور و یقین دارم که زنان تحت ستم و مبارز افغان با اتحاد و یکپارچگی نقش شایسته و تاریخی خودرا درشرایط موجود علیه هر نوع ستیزه و زدودن تمامی قید و بندهای قبیله گرایی و مرد سالاری با سربلندی ایفا خواهند کردو تا پای پیروزی به مبارزه خویش دوام خواهند داد. جزاین دیگر چاره اي وجود ندارد .