همه باور دارند که این برنامه های دولت که در آنها ده ها ميلیون دالر به مصرف رسیده است، برنامه های نا مؤفقی بوده اند که در مناطق مختلف بر بنیاد ارزش های قومی تطبیق شده اند.

ولایت بغلان دروازه ولایات شمال است و طالبان در آغاز از همين ولایت گذشته و در ولایات دیگر ریشه دوانیدند. بعد بخش های وسیعی از این ولایت با طالبان یکجا شده و پرچم تسلیم بر دوش کشیدندو برای مردم شمال کشور یک مصیبت بزرگ را بر جای ماندند.

رویداد های دو روز اخیر محکیست بر این ادعا که باشنده گان این مناطق همانگونه که برشمردیم بگونه سوال برانگیزی خلع سلاح شده اند و برنامه های دوگانه خلع سلاح طوری در این مناطق صورت گرفته است که باشنده گان برای روز مبادا؟! هرگونه تسلیحاتی داشته باشند و از این مناطق بتوان جوی های خون را در شمال کشور جاری کرد.

معلوم نیست بحث و تبصره پیرامون جنگ و کشتار جدید، از چه روی دوباره خاموش ماند و هیچ رسانه های پر بوق و کوس داخلی و خارجی دیگر گرد آن نگشتندو از آن یادی نکردند.

همچنان معلوم نیست که دولت چرا در قبـال این مسأله مهر سکوت برلب نهاد ه است و دیگر به مردم نمی گوید که این همه انواع سلاح و مهمات از کجا به این مناطق سرازیر شده اند که گروه های مخالف می توانند دوشبانه روز با همدیگر جنگ کنند و حمام خون راه اندازی نمایند.

نیرو های بین المللی هم دیگر خاموش شده اند و نمی گویند که جنگ سالاران این مناطق این همه ابزار جنگی از کجا کرده اند و چرا به تصفیه این مناطق نمی پردازند؟

جنگ در بغلان نشان دادکه مخالفین خطر بالقوه در شمال هستند و دولت تا حـال در برابر آنها هیچگونه عملی که سودمند واقع شود، نکرده است.

مردم می خواهند که این دوگونه نگری در برابر تفنگداران از ذهن دولت و جامعه جهانی باید پاک شود. دولت و جامعه جهانی باید هرچه زود تر به این قدرت نمایی های طالبان و حزب اسلامی در شمـال کشور پایان بدهد.

معلوم نیست عملیات های که امسال در این مناطق صورت گرفته است چگونه به این همه جنگ افزار و مهمات سلاح های ثقیل و خفیف دست نیافته است؟

شاید همه از کنا راین همه جنگ افزار و طالب و گلبدین، بیخار رده شده اند که نتیجه اش روان شدن جوی خون در دو روز گذشته بوده است.

شمال را از وجود طالبان و حزب اسلامی گلبدین تصفیه کنید ورنه این خار ها کف پا های تان را می آزارد و آنگاه زخم ناشی از آن تباهی و بربادی به همراه دارد.