افغانستان کشوری است که این رسم تا هنوز در آن اجرا نشده است زیرا مسؤولان امور، کرسی و مقام خودرا امانت ندانسته، بلکه حق شخصی و مسلم خويش دانسته وتا آخرین مرحله آنرا رها نمى کنند و هرگاه یکی از مسؤولان به دلایل مؤجه هم از وظایف شان سبکدوش شوند، آنرا با رنجش بدرقه کرده و در بیرون از وظیفه، داد و بى داد شان بلند می شود ، گویی به او خیانت بزرگی شده است.

بدنبال واقعه روز جمعه در شهر کابل که بر اثر آن شانزده تن از شهروندان کابل و شماری از شهروندان خارجی کشته شدند، آرمان ملی در سرمقاله دیروز خود نگاشت که وزیر داخله و فرمانده پوليس شهر کابل باید از وظایف شان برکنار شوند زیرا آنها در کار خود سهل انگارى و تعلل کرده وازاثر این تعلل و سهل انگار ی آنها، در چند نوبت ده ها تن از همشهریان ما و عده يى شهروندان خارجی در شهر کابل کشته شدند.

خوشبختانه صبح دیروز خبر شدیم که فرمانده پوليس شهر کابل، رئيس جنایی و یکی دیگر ازمسؤولان آن فرماندهى از وظایف شان استعفا دادند.

آرمان ملی این کار سه تن از مسؤولان فرماندهى پوليس شهر کابل را ستایش کرده وآنرا سر آغاز یک دور مسؤولیت پذیری در میان اراکین دولتی و مسؤولان امور میداند.

این رسم چنان که بایسته است باید از سوی ساير مسؤولان امور نیز پیروی شود تا مردم احساس کنند که در دولت افراد مسؤولیت پذیر وجود داشته و مایل نیستند در پی تعلل و سهل انگاری های شان درامور محوله، مردم متضرر شده، جان و مال شان مواجه به خطر گردد. هرچند وزیر امور داخله این استعفا را نپذیرفته است ولی مردم افغانستان و به ويژه شهروندان کابل سخت در انتظار هستند که خود او نیز از زیردستان مسؤولیت شناس خود پيروى کرده و به زدوی ضعف خودرا قبول و از عهده اش کنار رود.

این کار به سود جناب وزیر هم است و در حقیقت جایگاه اورا در میان هوادارنش و مردم افغانستان بیشتر می سازد. وزیر امور داخله فراموش نکند که مردم دیگر از این همه حوادث ناگوار که در اثر تعلل همه مسؤولان امنیتی کشور ناشی می شود. به تنگ آمده و می خواهند اشخاص و افراد شایسته به این وظایف گماشته شوند.

آرمان ملی یک بار دیگراز استعفای سه تن از مسؤولان فرماندهى پوليس شهر کابل استقبـال کرده و آرزو دارد تا هر که سنگی را بلند کرده نمی تواند، بزرگواری کرده و آنرا بوسیده به جايش بگذارد.