حقوق بشر مجموعه حقوقیست که طبق قانون طبیعی یکسان به افراد بشر داده شده وجزء از حق ذاتی و همیشه گی انسان ها به شمار می رود. تکلیف دولت ها و نهاد های مدافع حقوق بشر است تا از این حقوق حراست و حفاظت نمایند.
تأمین و بدست آوردن حقوق اولیه بشری آرزو و آرمان همه گانی در طول تاریخ بوده که این حقوق شامل (حق حیات، حق مسکن، حق کار، حق آموزش و پرورش، حق تأمین امنیت اجتماعی و ... ) مي شود. متأسفانه جریانات گذشته جهان حکایت از بی عدالتی، نقض حقوق بشری برای ما دارد که افغانستان نیز پیش از به وجود آمدن دولت مردمی به رهبری حامد کرزی شاهد حاکمیت های مستبدانه و ناقضین حقوق بشری بوده است.
ایجاد نهاد های حقوق بشری و حفاظت از حقوق انسان ها محصول تلاش های بعد از جنگ جهانی دوم است. بعد از اين که میلیون ها انسان در اثر جنگ های جهانی اول و دوم جان خود را باختند، دولتمردان جهان بخاطر تأمین حقوق بشری دست به سلسله اقدامات زده و بسیاری از سازمان های جهان شمول و قوانین جهان شمول را به میان آوردند که از آن زمان تا اکنون این نهاد ها کارهای مثمر و مفیدی را انجام داده اند. طبق این قوانین دولت ها نیز مجبور ساخته شده اند تا در راستان تأمین حقوق انسانی و بشری شهروندان خود کوشا باشند.
افغانستان نیز پای تمامی قوانین جهانی امضا نموده و خود را متعهد به اجرای آن دانسته است. نهاد های جهانی هم از نهاد های حقوق بشری فعلاً در کشور فعالیت دارند، اما متأسفانه بعضاً دیده مي شود که این نهادها (دیده بان حقوق بشر) در برابر جنایات و حادثات خونین و ضد بشری کوچکترین عکس العملی از خود نشان نداده است، ما همه روزه شاهد ده ها عمل ضد بشری و ضد انسانی از طرف گروه های افراطی القاعده و طالبان هستیم اما در مقابل این همه جنایات هیچگونه واکنشی از طرف دیده بان حقوق بشر صورت نمی گیرد، شب گذشته ما خبر کشته شدن دو تن از سران قومی همراه با خانمان شان در ولایت قندز توسط تروریستان به جرم همکاری با دولت بودیم، همچنان ما چندی پیش شاهد کشته و زخمی شدن چندین تن از افراد غيرنظامى در جریان حمله بر مهمان خانه سازمان ملل متحد در کابل بودیم که در برابر این همه دیده بان حقوق بشر با وجود اين که می داند اهداف سازمان ملل متحد صلح آمیز است واکنشی به این اعمال ضد بشری نشان نداد بر عکس زماني که یک متهم به دست داشتن در سازماندهی این حمله (مهمان خانه سازمان ملل در کابل) خودش را از منزل چهارم یک نهاد امنیتی پرتاب مي کند و خود کشی مي کند، نهاد همیش در خواب خفته (دیده بان حقوق بشر) اعتراض مي کند و اتهام قتل را بالای دولت وارد مي کند.
قضاوت بر شما خواننده گان محترم است، کسی که پایتخت کشور را برای یک روز به دهشت و وحشت انداخت، افراد غيرنظامى را به شهادت رسانید، در خدمت بیگانه گان قرار گرفت، سازمان ملل متحد را وا داشت تا بعضی از کارمندانش را از کشور خارج سازد و از این ناحیه صدها هموطن من و تو از کمک محروم شدند، لازم و ضروری نبود تا نهاد دیده بان حقوق بشر سر اعتراض بلند کند و این عمل غیر انسانی دهشت افگنان را محکوم نماید. برعکس این نهاد دولت افغانستان را متهم به قتل مظنون حمله بر مهمان خانه سازمان ملل متحد (عبدالبصیر) نموده است. آیا شما در طول همین هشت سال گذشته شاهد کدام واکنش دیده بان حقوق بشر در برابر حملات غیر انسانی و اسلامی گروه های افراطی که با انجام حملات انتحاری جان صدها هموطن بی گناه ما را گرفتند بودید، آیا تصور نمی کنید که این قربانیان هم بشر (انسان) بودند و حق زنده گي داشتند.
پس درمی يابیم که دیده بان حقوق بشر غیر مسؤولانه و غیر واقع بینانه در طول هشت سال گذشته عمل نموده در برابر بسیاری جنایات خاموش نشسته است تنها کاری که انجام داده است از مجرمین و قاتلین مردم بی دفاع افغانستان حمایت و پشتیبانی نموده که متأسفانه این یک واقعیت تلخ مردم مظلومی است که سال هاست در آتش جنگ مي سوزند.
